Μια φυσική έλξη προς την ανθρώπινη σύνδεση
Πάντα με συγκινούσαν οι άνθρωποι, οι ιστορίες τους, οι εμπειρίες τους και εκείνες οι ήσυχες στιγμές όπου κάποιος νιώθει πραγματικά ορατός. Πολύ πριν σκεφτώ τη θεραπεία ως επάγγελμα, παρατηρούσα ότι οι άνθρωποι συχνά ένιωθαν άνετα να μου ανοιχτούν. Το να δημιουργώ ένα αίσθημα ασφάλειας, να προσφέρω ζεστασιά και να ακούω με προσοχή ήταν κάτι φυσικό για μένα, όχι επιβεβλημένο. Με την πάροδο του χρόνου, αυτός ο τρόπος σύνδεσης με τους άλλους έγινε κάτι βαθύτερο, ένα κάλεσμα που με οδήγησε στο να γίνω γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεύτρια .
Βρίσκοντας νόημα στην υποστήριξη των άλλων
Το να υποστηρίζω τους άλλους πάντα ένιωθα ότι έχει νόημα για μένα. Είτε μέσα από τη συνεργασία με το ευρύ κοινό, είτε μέσα από τη συμμετοχή σε οργανισμούς που επικεντρώνονται στη φροντίδα και την ευεξία, βρήκα πραγματικό σκοπό στο να βοηθάω τους ανθρώπους να αντιμετωπίζουν τις προκλήσεις τους και να νιώθουν λιγότερο μόνοι. Ποτέ δεν το ένιωσα σαν «απλώς μια δουλειά», αλλα σαν δουλειά που πηγάζει από τη συμπόνια, την ευθύνη και την ανθρώπινη σύνδεση.
Γιατί το CBT μου ταίριαξε
Η Γνωσιακή Συμπεριφορική Θεραπεία ειδικότερα μου ταίριαξε, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο. Η προσέγγισή της ευθυγραμμίστηκε φυσικά με τον τρόπο που σκέφτομαι και που υποστηρίζω τους άλλους: είναι στοχαστική, δομημένη και πρακτική, αφήνοντας ταυτόχρονα χώρο για ενσυναίσθηση και αναστοχασμό. To CBT με στήριξε επίσης στις δικές μου δύσκολες στιγμές. Με βοήθησε να κατανοήσω τα μοτίβα μου, να διαχειριστώ δύσκολες σκέψεις και να προσεγγίσω τη ζωή με μεγαλύτερη σαφήνεια. Το να το βιώσω από πρώτο χέρι μεγάλωσε τον σεβασμό μου για αυτό το μοντέλο και ενίσχυσε την επιθυμία μου να προσφέρω την ίδια υποστήριξη και στους άλλους.
Πώς η κοινωνική εργασία διαμόρφωσε την πρακτική μου
Το υπόβαθρό μου στην κοινωνική εργασία διαμόρφωσε περαιτέρω τον τρόπο που εργάζομαι σήμερα. Η στενή συνεργασία με οικογένειες και άτομα με δίδαξε πόσο βαθιά οι κοινωνικές συνθήκες, οι πιέσεις της καθημερινότητας και οι σχέσεις επηρεάζουν τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τις συμπεριφορές μας. Με βοήθησε να αναπτύξω μια ρεαλιστική και συμπονετική κατανόηση των εμπειριών των ανθρώπων, και μου υπενθύμισε πόσο σημαντικό είναι να συναντάς τον θερπευόμενο εκεί που βρίσκεται, χωρίς κρίση.
Περπατώντας δίπλα στους θεραπευόμενους με ευγνωμοσύνη
Το να γίνω θεραπεύτρια CBT έμοιαζε ένα φυσικό και ουσιαστικό μονοπάτι, ένα μονοπάτι που συνδυάζει την εμπειρία μου, την περιέργειά μου για τους ανθρώπους και την πίστη μου στη δύναμη μιας ήπιας, πρακτικής υποστήριξης. Νιώθω βαθιά ευγνώμων που περπατάω δίπλα στους θεραπευόμενους καθώς μεγαλώνουν, θεραπεύονται και ανακαλύπτουν ξανά τη δύναμή τους. Κάθε ταξίδι είναι μοναδικό και είναι προνόμιο να είμαι μέρος του.
